گسترش معماری

بيونيک يا علم بررسي نظام حيات جانداران, امروزه به عنوان يکي از سه علم برتر جهان(IT, Nano, Bionic ) معرفي گرديده است.

قرنهاست که بشر در رابطه تنگاتنگ با طبيعت به سر برده و براي توليد مايحتاج خود از آن الهام ميگيرد مانند  پرواز پرندگان که هزاران سال رويا آفرين و الهام بخش طرحهاي بيشماري از ماشين هاي پرنده بوده است.

يکي از اولين موارد استفاده از آفرينش هاي طبيعي در معماري, مربوط است به سال 1851 در ساختمان قصر بلورين در نمايشگاه لندن توسط جوزف پاکستن.

بيونيك در لغت نامه به معناي «زيستار شناختي» يا «بكارگيري  اندام هاي ساختگي  طبيعت» است كه براي اولين بار اين واژه توسط دانشمند امريكائي بنام جك. اي. استيل⁽¹⁾ در سال 1959 بكار برده شد.

بطور كلي بيونيك و معماري بيونيك علمي است که به الهام‌يابي فني از ساختمانها، رفتارها و ارتباطات گوناگون عالم جانداران مي‌پردازد.

بيونيک علم سيستمهايي است که شالوده آنها بر اساس خصوصيات سيستمهاي زنده است. بيونيک از دو لغت بيولوژي و تکنيک تشکيل شده است. اي واژه در بر گيرنده کار همه متخصصاني است که تلاش دارند براي حل مشکل فني خود از دانسته هاي طبيعت الهام بگيرند. از اين تعريف چنين برمي آيد که بيونيک هميشه با ما بوده و بسياري از پژوهشگران پيش از آنکه بيونيک به اين نام معروف شود, آنرا بکار ميگرفته اند.

تقليد از طبيعت مزاياي ممتازي دارد. ميتوان فرض کرد که هر جاندار کنوني کره زمين, محصول نهايي دو هزار ميليون سال تکامل است. در اين فاصله زماني بسيار زياد, طبيعت هر آنچه را که با هدف ويژه اش سازگاري نداشته به طرز بيرحمانه اي از بين برده است. از اين تجربه بزرگ ميتوان در ساخت  ماشينهايي که در حالتي شبيه موجود زنده کار ميکنند, استفاده کرد.

در ادامه, چند تصوير از کاربرد علم بيونيک در معماري روز دنيا آمده است.

نوشته شده توسط امیررضا محمودزاده در دوشنبه بیست و هشتم آبان 1386 ساعت 12:40 موضوع | لینک ثابت

دوران فرا مدرن                      دوران مدرن              دوران کلاسیک

(عصر مبتنی بر ایده)         (عصر روش مداری)       (عصر الگو مداری)

 اساس تعریف کانسپت در معماری در چکیده ترین صورت خود:"تفکر به زبان فرم و فضا" است. روش و زبان معمار برای تبادل اندیشه با دیگران زبان معماری است و چگونگی شکل گیری اندیشه معمار در زبان معماری, کانسپت معماری است.

از آنجا که با توجه به تعریف داده شده از معماری , اساس کار معمار خلاقیت هنرمندانه است. کانسپت معماری پرارزش ترین بخش از کار معماری قلمداد میشود و ملاک اصلی ارزیابی قدرت و ضعف معماری امروز در جهان به شمار میرود. لازم به ذکر است که لزومی بر پیچیدگی و عمق در کانسپت معماری نیست, چه بسا کانسپت های ارزشمندی که بر ایده های خیلی ساده بنا شده اند.

امروزه خصوصا از دهه 60 میلادی تا کنون ارزیابی کانسپت در معماری مسئله مهم و تعیین کننده در ارزش دهی و ارزشگذاری بر معماری است.برای تعیین ارزش کانسپت در معماری باید سه نکته را مورد بررسی قرار داد:

1-  " ایده و تفکر" معمار که بر اساس آن پروسه طراحی صورت گرفته است.

2-  " توانایی معمار در نحوه پردازش کانسپت"

3-  " دانش معمار و احاطه کامل او بر معماری"

نوشته شده توسط امیررضا محمودزاده در یکشنبه سیزدهم آبان 1386 ساعت 19:45 موضوع | لینک ثابت

برج هرست                                                                Hearst Tower

آرشیتکت:نورمن فاستر                                          Architect:Sir Norman Foste

ساخت آسمان خراش دفتر ستاد مرکزی مطبوعاتی "هرست" به پایان رسید.

ساختمان جدید یگانه است, نه تنها به خاطر اینکه یکی از پاک ترین ساختمانهای شهر از نظر زیست محیطی است, بلکه به دلیل این که یادبودی است از معماری اوایل قرن بیستم. این ساختمان 46 طبقه روی بنایی 6 طبقه سبک "آرت دکو" قرار گرفته که آن موقع هم قرار بود پایه های یک آسمان خراش شود

پروژه 500 میلیون دلاری فاستر را توصیه کردند که آسمان خراشی است روی " پایه ستونهای " تاریخی.

بیش از 85% فولاد استفاده شده در برج با سیستم خاصی فرآوری شده و در نتیجه 21% از فولاد مورد نظر در ساختمان کاسته شده که این نه تنها نوآوری, بلکه صرفه جویی بسیار مهمی به شمار می آید.

کف سالن ها با روش های رایج تقویت حرارتی شده اند, با مصالحی که از نظر حرارتی بسیار رسانا هستند. در داخل لوله های پلی اتیلنی که در کف تمام طبقات کار گذاسته شده اند, پیوسته آب در گردش است و باعث سرمایش در تابستان و گرمایش در زمستان است. آب باران که از سقفها و ناودان ها جمع آوری میشود به مصرف نیازهای آب فنی برج و آبیاری فضای سبز اطراف میشود.

در عصر ناپایداری ها, برج هرست نماد اعتماد به نفس و رفاه است. اعتماد به ارزشهای خود. و این, کم چیزی نیست.

نوشته شده توسط امیررضا محمودزاده در پنجشنبه دهم آبان 1386 ساعت 19:43 موضوع | لینک ثابت

سالهاست که نظریه فراسطح مورد توجه محافل معماری قرار گرفته است و به جرات میتوان گفت استفان پریلا, پرچمدار صاحب نظران این نظریه است.

معماری  فرا فضا, فرضیه ای است که میتواند بیانگر ساختارهای فضایی (سه بعدی) باشد.

بر اساس تئوری پریلا, این تکنولوژی مجازی سبب پیدایش قلمرو جدید و نامانوس گشته که تجربه انسانی از آن قلمرو میتواند دنیای ماده و مجاز را به هم پل زند.

در زمینه فرا سطوح, ابتدا یک مدل پیش ساخته شبکه ای که در رایانه موجود بود, تحت عمل ساختار شکنی قرار میگرفت. سپس مختصات برداری این مدل, تحت کشش, قرار میگرفتند. نهایتا مدلی به دست می آمد که بهتر است آن را به جای شکل جدید, یک بافت جدید و یا یک کالبد جدید بنامیم.

در طرح های اخیر, فرا سطح (فرا فضا) هایی به دست آمده که تنها از طریق نرم افزارهای انیمیشن ساز خلق میشوند.

پریلا, یکی از مخاطره آمیزترین معماران است, بدان خاطر که اقدام به ساخت و پرداخت اشکال و فرمهایی توسط نرم افزار انیمیشن ساز نمود که منحصرا در قلمرو زمان خلق میشوند و سرانجام به ساخت احجامی دست یافت که هیچ ارتباطی با طرحهای معماری نداشت.

نوشته شده توسط امیررضا محمودزاده در سه شنبه هشتم آبان 1386 ساعت 17:56 موضوع | لینک ثابت

کالاتراوا, آرشیتکت هنرمند و مهندس, در 28 جولای 1951 در والنسیای اسپانیا متولد شد.

کالاتراوا را بیشتر به واسطه فعالیت های معماریش میشناسیم. او به هنر به عنوان انگیزه و محرکی برای خلق آثارش مینگرد. در طول 20 سال گذشته, وی بیش از 6500۰ اسکیس و طراحی در آرشیوش جمع آوری کرده است.

سانتیاگو کالاتراوا برنده مدال طلای 2005 موسسه آمریکایی معماران AIA است.

فرمهای کالاتراوا با عنوان «Elemental and lyrical » خوانده میشود که شاید بتوان آن را در فارسی به « خالص و موسیقیایی » ترجمه کرد.

نوشته شده توسط امیررضا محمودزاده در چهارشنبه دوم آبان 1386 ساعت 20:14 موضوع | لینک ثابت