سالهاست که نظریه فراسطح مورد توجه محافل معماری قرار گرفته است و به جرات میتوان گفت استفان پریلا, پرچمدار صاحب نظران این نظریه است.

 

 

 

معماری  فرا فضا, فرضیه ای است که میتواند بیانگر ساختارهای فضایی (سه بعدی) باشد.

بر اساس تئوری پریلا, این تکنولوژی مجازی سبب پیدایش قلمرو جدید و نامانوس گشته که تجربه انسانی از آن قلمرو میتواند دنیای ماده و مجاز را به هم پل زند.

 

 

 

در زمینه فرا سطوح, ابتدا یک مدل پیش ساخته شبکه ای که در رایانه موجود بود, تحت عمل ساختار شکنی قرار میگرفت. سپس مختصات برداری این مدل, تحت کشش, قرار میگرفتند. نهایتا مدلی به دست می آمد که بهتر است آن را به جای شکل جدید, یک بافت جدید و یا یک کالبد جدید بنامیم.

 

 

 

در طرح های اخیر, فرا سطح (فرا فضا) هایی به دست آمده که تنها از طریق نرم افزارهای انیمیشن ساز خلق میشوند.

پریلا, یکی از مخاطره آمیزترین معماران است, بدان خاطر که اقدام به ساخت و پرداخت اشکال و فرمهایی توسط نرم افزار انیمیشن ساز نمود که منحصرا در قلمرو زمان خلق میشوند و سرانجام به ساخت احجامی دست یافت که هیچ ارتباطی با طرحهای معماری نداشت.

 

 


 

نوشته شده توسط امیررضا محمودزاده در سه شنبه هشتم آبان 1386 ساعت 17:56 موضوع | لینک ثابت