مقبره الشعرای تبریز, نماد تلفیق عناصر معماری سنتی و مدرن در کشور

 

طراح مجموعه تاریخی فرهنگی مقبره الشعرا از این سازه های معماری به عنوان نمادی از تلفیق عناصر معماری سنتی و مدرن در کشور یاد کرد.

محمد فرزان فر معمار این بنا, با اشاره به پیشینه این بنای زیبای تاریخی گفت: طرح من در سال 1349 پس از شرکت در مسابقه طراحی ویژه ساخت آن در سطح کشور برنده شد. وی افزود: عملیات ساخت این بنای فرهنگی با انعقاد قراردادی بین طراح و انجمن ملی مخافر کشور در سال 1351 آغاز شد و پس از پیروزی انقلاب اسلامی تکمیل طرح در سال1361 به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی سپرده شد.

وی اظهار داشت: سازه معماری واقع در وسط محوطه تاریخی فرهنگی مقبره الشعرای تبریز به گونه ای طراحی شده که حس ایجاد ارتباط بین بیننده و سازه و نو بودن طرح آن همواره برقرار باشد. فرزان فر اضافه کرد: جدابیت طرح سازه و جالب بودن آن از بعد زیبایی شناختی, برای بازدید کنندگان پس از گزشت نزدیک به چهل دهه گواه روشنی بر این ادعاست.

وی در خصوص استحکام سازه معماری مجموعه تشریح کرد: برای اجرای طرح و نیز اطمینان از مقاوم بودن آن , ابتدا 5 لایه از زمین کوبیده شده تا مقاومتی برابر 2/1 کیلوگرم بر سانتی متر مربع به دست آید. سازه بنای وسط محوطه این مجموعه فلزی بوده و با قطعات بتنی پیش ساخته پوشانده شده است.

در مجموعه فرهنگی تاریخی مقبره الشعرا, 1000 سال پیش شاعرانی از کشور های مختلف منطقه سکونت داشتند و این محل ابتدا به " حضیره الشعرا"(محل اقامت شاعران) شهرت داشت که پس از فوت و دفن آنها به مقبره الشعرا(مکان دفن شعرا) تغییر نام داد. بنا بر مستندات تاریخی در این مکان تاریخی 320 شاعر و عارف دفن شده اند که قدیمی ترین آنها اسدی طوسی, شاعر قرن جهارم هجری است.

بنای مشرف بر مقبره استاد شهریار با بیش از 20 متر ارتفاع در وسط این مجموعه تاریخی فرهنگی, چشم اندازی زیبا به آن بخشیده و این مجموعه را به یکی از نمادهای هویتی تبریز تبدیل کرده است.

 

منبع: روزنامه حیدر بابا


 

نوشته شده توسط امیررضا محمودزاده در شنبه هجدهم آبان 1387 ساعت 14:43 موضوع | لینک ثابت